Önceliklendirme Matrisi Nedir?
Önceliklendirme matrisi, birden fazla alternatifi önceden belirlenmiş kriterlere göre sistematik biçimde değerlendirip sıralayan bir karar destek aracıdır. Sınırlı kaynaklarla birden fazla projeyi, tedarikçiyi, tasarım konseptini veya iyileştirme fırsatını kıyaslamak gerektiğinde, sezgisel tahminlerin yerine veri odaklı bir çerçeve sunar.
Araç, aynı zamanda karar matrisi, kriter puanlama matrisi veya çok kriterli karar analizi (MCDA) olarak da bilinir. Kalite mühendisliği, proje yönetimi ve ürün geliştirme alanlarında en sık başvurulan kalite araçlarından biridir.
İçindekiler
- Önceliklendirme Matrisinin Kalite Yönetimindeki Yeri
- Üç Temel Yaklaşım
- Ağırlıklı Puanlama Matrisi Oluşturma Adımları
- Kriter Belirleme ve Ağırlıklandırma
- Pugh Matrisi (Konsept Seçim Matrisi)
- Pratik Örnek 1: Dört İyileştirme Projesi Önceliklendirme
- Pratik Örnek 2: Üç Tedarikçi Seçimi — Pugh Matrisi
- Karar Matrisi ile FMEA RPN Farkı
- Avantajlar ve Sınırlılıklar
- Yazılım Desteği
- Sıkça Sorulan Sorular (SSS)
Önceliklendirme Matrisinin Kalite Yönetimindeki Yeri
Japonya Bilim ve Mühendislik Birliği (JUSE) tarafından tanımlanan 7 Yeni Kalite Aracı listesinde önceliklendirme matrisi, karar verme süreçlerini yapılandırmaya yönelik analitik araç olarak yer alır. Bu listedeki diğer araçlar arasında ilişki diyagramı, ağaç diyagramı ve matris diyagramı bulunur.
| 7 Yeni Kalite Aracı | Amacı |
|---|---|
| İlişki Diyagramı | Karmaşık neden-sonuç ilişkilerini gösterir |
| Yakınlık (Afinite) Diyagramı | Nitel verileri gruplar |
| Ağaç Diyagramı | Hedefleri alt görevlere böler |
| Matris Diyagramı | İki veya daha fazla küme arasındaki ilişkileri gösterir |
| Önceliklendirme Matrisi | Alternatifleri kriterlere göre sıralar |
| Süreç Karar Program Tablosu (PDPC) | Olası aksaklıkları önceden planlar |
| Ok Diyagramı (Aktivite Ağı) | Proje zaman çizelgesini planlar |
Önceliklendirme matrisi, matris diyagramından elde edilen ilişkilerin nicel bir ağırlıklandırmayla somut sıralamaya dönüştürülmesi aşamasında devreye girer. Böylece ekipler, "hangisini önce yapalım?" sorusuna verilere dayalı yanıt verebilir.
Üç Temel Yaklaşım
Önceliklendirme matrisi uygulamada üç ana yöntemle kurulabilir. Yöntem seçimi, kriter sayısına, ekip büyüklüğüne ve verilerin olgunluğuna göre değişir.
1. Tam Analitik Kriter Yöntemi
Bu yöntemde her kriter çiftinin göreli önemi ikili karşılaştırma matrisi ile belirlenir; ardından her alternatif, her kriter bazında puanlanır. AHP (Analitik Hiyerarşi Prosesi) mantığına dayanır. Sonuçlar matematiksel olarak tutarlılık testi içerir.
Ne zaman kullanılır: Kriter sayısı az (3-7), yüksek hassasiyet gerekli, stratejik kararlar.
2. Konsensüs Kriter Yöntemi
Ekip üyeleri, kriter ağırlıklarını ve alternatiflerin puanlarını toplantı ortamında tartışarak ortak bir karara varır. Delphi tekniğine benzer şekilde turlar halinde ilerleyebilir.
Ne zaman kullanılır: Çok disiplinli takımlar, kriterler öznel, ekip bağlılığı önemli.
3. Kombinasyon (Karma) Yöntemi
Kriter ağırlıkları analitik biçimde belirlenirken, alternatif puanlaması konsensüsle yapılır veya tam tersi uygulanır. Pratikte en sık tercih edilen yöntemdir; çünkü hız ile doğruluğu dengeler.
Ne zaman kullanılır: Orta ölçekli projeler, 4-10 alternatif, kısıtlı toplantı süresi.
| Özellik | Tam Analitik | Konsensüs | Kombinasyon |
|---|---|---|---|
| Doğruluk | Yüksek | Orta | Orta-Yüksek |
| Uygulama hızı | Düşük | Yüksek | Orta |
| Ekip katılımı | Düşük | Yüksek | Orta |
| Veri gereksinimi | Nicel veri | Nitel uzlaşı | Karma |
| Tutarlılık kontrolü | Evet (CI/CR) | Hayır | Kısmen |
Ağırlıklı Puanlama Matrisi Oluşturma Adımları
Aşağıdaki altı adım, herhangi bir sektörde uygulanabilir genel bir çerçeve sunar.
Adım 1 — Amacı ve Kapsamı Tanımlayın
Karar ifadesini net olarak yazın. Örnek: "Önümüzdeki çeyrekte başlatılacak proses iyileştirme projesini seçmek."
Adım 2 — Alternatifleri Listeleyin
Değerlendirilecek seçenekleri (projeler, tedarikçiler, konseptler) belirleyin. İdeal sayı 3-7 arasındadır; fazla alternatif matrisi karmaşıklaştırır.
Adım 3 — Kriterleri Belirleyin
Karar için önemli olan ölçütleri listeleyin. İyi bir kriter; ölçülebilir, birbirinden bağımsız ve karar amacıyla ilgili olmalıdır. Kalite yönetiminde sıkça kullanılan kriterler: maliyet, süre, risk düzeyi, müşteri etkisi, uygulama kolaylığı, stratejik uyum.
Adım 4 — Kriterleri Ağırlıklandırın
Toplamları %100 veya 1,00 olacak şekilde her kriterin göreli önemini belirleyin. Bu adım, matrisin en kritik noktasıdır; çünkü ağırlıklar nihai sıralamayı doğrudan etkiler.
Adım 5 — Alternatifleri Puanlayın
Her alternatifi her kriter bazında önceden tanımlanmış bir ölçekle (genellikle 1-5 veya 1-10) puanlayın. Puanlama ölçeğinin anlamı önceden tanımlanmalıdır (ör. 1 = çok zayıf, 5 = mükemmel).
Adım 6 — Ağırlıklı Puanları Hesaplayın ve Sıralayın
Her hücredeki puanı, o kriterin ağırlığıyla çarpın. Satır toplamlarını alarak her alternatifin toplam ağırlıklı puanını elde edin. En yüksek puan alan alternatif, birincil öncelik olur.
Kriter Belirleme ve Ağırlıklandırma
İkili Karşılaştırma Yöntemi
İkili karşılaştırmada her kriter çifti karşılıklı olarak sorgulanır: "Kriter A mı yoksa Kriter B mi daha önemli?" Tercih edilen kriter 1, diğeri 0 puan alır. Satır toplamları normalize edilerek ağırlık yüzdeleri elde edilir.
Örnek — 4 Kriter İkili Karşılaştırma:
| Karşılaştırma | Maliyet | Süre | Risk | Müşteri Etkisi | Toplam | Ağırlık (%) |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Maliyet | — | 1 | 0 | 0 | 1 | 17 |
| Süre | 0 | — | 0 | 0 | 0 | 0 |
| Risk | 1 | 1 | — | 0 | 2 | 33 |
| Müşteri Etkisi | 1 | 1 | 1 | — | 3 | 50 |
| Toplam | 6 | 100 |
Bu tabloda "Müşteri Etkisi" en yüksek ağırlığı aldı; ardından "Risk" geldi. Süre kriteri hiçbir karşılaştırmada tercih edilmediği için sıfır ağırlık aldı. Pratikte sıfır ağırlıklı kriterler genellikle listeden çıkarılır veya minimum bir eşik değer atanır.
AHP (Analitik Hiyerarşi Prosesi) Girişi
Thomas Saaty tarafından geliştirilen AHP, ikili karşılaştırmanın gelişmiş halidir. Tercihler 1-9 ölçeğinde ifade edilir (1 = eşit önem, 9 = mutlak üstünlük). AHP, tutarlılık oranı (CR) hesaplayarak karar vericinin çelişkili yanıtlarını tespit eder. CR < 0,10 kabul edilebilir tutarlılığı gösterir.
AHP daha kapsamlı bir yöntemdir ve genellikle ayrı bir eğitim modülü gerektirir; ancak temel ikili karşılaştırma mantığını anlamak, AHP'ye geçiş için sağlam bir temel oluşturur.
Pugh Matrisi (Konsept Seçim Matrisi)
Stuart Pugh ve Konsept Seçimi
Pugh matrisi, İngiliz tasarım mühendisi Stuart Pugh tarafından 1980'lerde geliştirilen bir karşılaştırma yöntemidir. Pugh yöntemi özellikle ürün geliştirme sürecinin erken aşamalarında, birden fazla tasarım konseptini hızla elemek için kullanılır. Endüstride konsept tarama (concept screening) ve konsept puanlama (concept scoring) adımlarının temelini oluşturur.
+/0/- Gösterimi ve Datum Kavramı
Pugh matrisinin diğer karar matrislerinden ayıran en belirgin özelliği datum (referans) kavramıdır. Alternatiflerden biri referans seçenek olarak belirlenir ve diğer seçenekler bu referansa göre puanlanır:
- "+" — Kriter bazında referanstan daha iyi
- "0" (S) — Kriter bazında referansla aynı
- "-" — Kriter bazında referanstan daha kötü
Bu gösterim, nicel veriye sahip olunmadığında bile hızlı ve güvenilir bir değerlendirme sağlar. Değerlendirme sonunda her alternatifin "+" toplamından "-" toplamı çıkarılarak net puan hesaplanır.
Pugh Matrisi Uygulama Adımları
- Kriterleri belirleyin (kalite, maliyet, teslimat, teknik yeterlilik vb.)
- Alternatifleri listeleyin
- Bir alternatifi datum (referans) olarak seçin — genellikle mevcut durum veya en tanıdık seçenek
- Her alternatifi her kriter bazında datum ile karşılaştırın (+, 0, -)
- Her alternatif için +, 0, - sayılarını toplayın
- Net puanı hesaplayın: Net Puan = (+ sayısı) - (- sayısı)
- En yüksek net puana sahip alternatifi birincil aday olarak değerlendirin
- Gerekirse ikinci turda datum'u değiştirerek analizi tekrarlayın
Size Uygun Eğitimi Bulun
Bireysel mi yoksa kurumsal mı eğitim arıyorsunuz?
Pratik Örnek 1: Dört İyileştirme Projesi Önceliklendirme
Bir otomotiv yan sanayi fabrikasında kalite müdürü, önümüzdeki çeyrek için dört proses iyileştirme projesinden birini başlatmak istemektedir. Bütçe ve insan kaynağı yalnızca bir projeye yeterlidir.
Alternatifler:
- Proje A: Kaynak hattında poka-yoke sistemi kurulumu
- Proje B: Boya kabininde SPC kontrol kartları uygulaması
- Proje C: Montaj hattında çevrim süresi azaltma (Kaizen)
- Proje D: Giriş kalite kontrol sürecinin dijitalleştirilmesi
Kriterler ve Ağırlıklar (kombinasyon yöntemiyle belirlenmiştir):
| Kriter | Ağırlık (%) |
|---|---|
| Müşteri şikayetlerine etkisi | 30 |
| Uygulama maliyeti | 25 |
| Tamamlanma süresi | 15 |
| Stratejik uyum (IATF 16949 gereksinimleri) | 20 |
| Uygulama kolaylığı | 10 |
| Toplam | 100 |
Puanlama Ölçeği: 1 = Çok Zayıf, 2 = Zayıf, 3 = Orta, 4 = İyi, 5 = Mükemmel
Ham Puanlama Tablosu
| Kriter (Ağırlık) | Proje A | Proje B | Proje C | Proje D |
|---|---|---|---|---|
| Müşteri şikayetlerine etkisi (0,30) | 5 | 4 | 3 | 4 |
| Uygulama maliyeti (0,25) | 3 | 4 | 5 | 2 |
| Tamamlanma süresi (0,15) | 4 | 3 | 5 | 2 |
| Stratejik uyum (0,20) | 5 | 4 | 3 | 5 |
| Uygulama kolaylığı (0,10) | 3 | 4 | 4 | 2 |
| Ham Toplam | 20 | 19 | 20 | 15 |
Ağırlıklı Puanlama Hesaplaması
Proje A: (5 x 0,30) + (3 x 0,25) + (4 x 0,15) + (5 x 0,20) + (3 x 0,10) = 1,50 + 0,75 + 0,60 + 1,00 + 0,30 = 4,15
Proje B: (4 x 0,30) + (4 x 0,25) + (3 x 0,15) + (4 x 0,20) + (4 x 0,10) = 1,20 + 1,00 + 0,45 + 0,80 + 0,40 = 3,85
Proje C: (3 x 0,30) + (5 x 0,25) + (5 x 0,15) + (3 x 0,20) + (4 x 0,10) = 0,90 + 1,25 + 0,75 + 0,60 + 0,40 = 3,90
Proje D: (4 x 0,30) + (2 x 0,25) + (2 x 0,15) + (5 x 0,20) + (2 x 0,10) = 1,20 + 0,50 + 0,30 + 1,00 + 0,20 = 3,20
Sonuç Sıralaması
| Sıra | Proje | Ağırlıklı Puan | Ham Toplam |
|---|---|---|---|
| 1 | Proje A — Poka-yoke sistemi | 4,15 | 20 |
| 2 | Proje C — Çevrim süresi azaltma | 3,90 | 20 |
| 3 | Proje B — SPC kontrol kartları | 3,85 | 19 |
| 4 | Proje D — Dijitalleştirme | 3,20 | 15 |
Yorum: Ham toplam puanlarına bakıldığında Proje A ve C eşit görünmektedir (20 puan). Ancak ağırlıklı hesaplama, müşteri etkisi ve stratejik uyumda yüksek puan alan Proje A'yı net biçimde öne çıkarmaktadır. Bu fark, ağırlıklandırmanın karar sürecine kattığı değeri açıkça gösterir. Ağırlıksız bir değerlendirme yanıltıcı bir eşitlik ortaya koyabilirdi.
Pratik Örnek 2: Üç Tedarikçi Seçimi — Pugh Matrisi
Bir medikal cihaz üreticisi, kritik bir plastik enjeksiyon parçası için üç tedarikçi adayını değerlendirmektedir. Mevcut tedarikçi (Tedarikçi A) datum olarak seçilmiştir.
Kriterler:
- Parça kalitesi (Cpk değeri)
- Birim fiyat
- Teslimat güvenilirliği
- ISO 13485 sertifikası
- Teknik destek kapasitesi
- Coğrafi yakınlık
- Kapasite esnekliği
Pugh Matrisi Tablosu
| Kriter | Tedarikçi A (Datum) | Tedarikçi B | Tedarikçi C |
|---|---|---|---|
| Parça kalitesi (Cpk) | D | + | + |
| Birim fiyat | D | + | - |
| Teslimat güvenilirliği | D | 0 | + |
| ISO 13485 sertifikası | D | + | + |
| Teknik destek kapasitesi | D | 0 | - |
| Coğrafi yakınlık | D | - | 0 |
| Kapasite esnekliği | D | + | 0 |
| Toplam "+" | — | 4 | 3 |
| Toplam "0" | — | 2 | 2 |
| Toplam "-" | — | 1 | 2 |
| Net Puan | 0 (referans) | +3 | +1 |
Yorum: Tedarikçi B, net puan olarak +3 ile en güçlü adaydır. Parça kalitesi, fiyat, sertifika ve kapasite esnekliğinde mevcut tedarikçiden üstün; yalnızca coğrafi yakınlıkta dezavantajlıdır. Tedarikçi C de datum'dan iyidir ancak fiyat ve teknik destek açısından zayıftır.
Karar ekibi, Pugh matrisinin ardından kritik kriterlere (parça kalitesi, ISO 13485) ağırlık vererek ikinci tur analizde ağırlıklı Pugh puanlamasına geçebilir veya Tedarikçi B'yi doğrudan pilot sipariş sürecine dahil edebilir.
Karar Matrisi ile FMEA RPN Farkı
Karar matrisi ve FMEA RPN (Risk Öncelik Sayısı) ilk bakışta benzer görünür; her ikisi de puanlama ve sıralama içerir. Ancak amaçları ve yapıları temelden farklıdır.
| Özellik | Karar Matrisi (Önceliklendirme) | FMEA RPN |
|---|---|---|
| Amaç | Alternatifler arasından en iyisini seçmek | Potansiyel hata modlarını risk sırasına koymak |
| Girdi | Kriterler ve alternatifler | Şiddet, Olasılık, Saptanabilirlik |
| Hesaplama | Ağırlıklı toplam (toplama) | S x O x D (çarpma) |
| Çıktı | En yüksek puanlı alternatif kazanır | En yüksek RPN en riskli modu gösterir |
| Kullanım zamanı | Planlama ve seçim aşaması | Tasarım/proses risk değerlendirmesi |
| Kriter ağırlığı | Evet (farklı ağırlıklar) | Hayır (her boyut eşit ağırlıkta) |
| İlişkili standart | 7 Yeni Kalite Aracı | AIAG FMEA, IEC 60812 |
Önemli bir ayrım olarak karar matrisi toplamalı bir modeldir: düşük kriter puanı, yüksek başka bir kriterle telafi edilebilir. FMEA RPN ise çarpımsal bir modeldir: herhangi bir boyuttaki düşük puan toplam RPN'i doğrudan düşürür. Bu nedenle FMEA'da tek bir yüksek şiddet değeri bile kritik uyarı verirken, karar matrisinde tek bir düşük kriter puanı diğer güçlü kriterlerle dengelenebilir.
Avantajlar ve Sınırlılıklar
Avantajları
- Şeffaflık: Kararın hangi kriterlere dayandığı ve her alternatifin neden o sırada olduğu açıkça görülür. Yönetim onayı sürecinde güçlü bir dokümantasyon sağlar.
- Ekip uzlaşısı: Puanlama süreci tartışmayı yapılandırır; kişisel tercihlerin etkisini azaltır.
- Tekrarlanabilirlik: Aynı kriterler ve ağırlıklarla farklı dönemlerde tutarlı kararlar alınabilir.
- Esneklik: Her sektöre ve karar türüne uyarlanabilir. Tedarikçi seçiminden ürün tasarımına, yatırım değerlendirmesinden proje önceliklendirmeye kadar geniş kullanım alanı vardır.
- Basitlik: Özellikle Pugh matrisi, herhangi bir istatistik bilgisi gerektirmeden uygulanabilir.
Sınırlılıkları
- Kriter bağımlılığı: Kriterler arasında korelasyon varsa (ör. maliyet ve süre genellikle ilişkilidir) sonuçlar çarpılabilir. Bağımsızlık varsayımı her zaman geçerli olmayabilir.
- Öznel puanlama riski: Nicel veri yerine uzman yargısına dayanan puanlarda, ancorlama etkisi (anchoring bias) ve grup düşüncesi (groupthink) tehlikesi bulunur.
- Ağırlık manipülasyonu: Kriter ağırlıkları, belirli bir alternatifi öne çıkaracak şekilde bilinçli veya bilinçsiz olarak ayarlanabilir. Duyarlılık analizi yapılması bu riski azaltır.
- Doğrusal varsayım: Matris, kriterlerin doğrusal bir fayda fonksiyonuna sahip olduğunu varsayar. Gerçekte bazı kriterlerin eşik değerleri veya üstel ilişkileri olabilir (ör. teslimat süresi 10 günden 8 güne inmek ile 30 günden 28 güne inmek aynı fayda değildir).
- Dinamik koşullar: Matris belirli bir andaki verilere dayanır; piyasa koşulları hızla değiştiğinde sıralama geçerliliğini yitirebilir.
Yazılım Desteği
Önceliklendirme matrisi, temel düzeyde bir hesap tablosu programıyla oluşturulabilir. Ancak karmaşık senaryolarda, birden fazla paydaşlı değerlendirmelerde ve duyarlılık analizlerinde özelleşmiş yazılımlar fayda sağlar.
- Microsoft Excel / Google Sheets: Küçük-orta ölçekli matrisler için en yaygın araç. Koşullu biçimlendirme ve veri doğrulama ile kullanıcı dostu şablonlar hazırlanabilir.
- Minitab: İstatistiksel analiz yazılımı olarak Pugh matrisi ve çok kriterli değerlendirme modülleri sunar. Six Sigma projelerinde yaygın olarak kullanılır.
- Expert Choice / Super Decisions: AHP tabanlı karar analizi için geliştirilmiş profesyonel yazılımlardır. Tutarlılık kontrolü ve duyarlılık analizi yerleşik olarak bulunur.
- Monday.com / Asana / Jira: Proje yönetim araçlarının önceliklendirme özellikleri, basit puanlama matrislerini destekler. Tam ağırlıklı analiz yerine hızlı sıralama için uygundur.
- Miro / MURAL: Uzaktan çalışan ekiplerin konsensüs yöntemiyle puanlama yapması için dijital beyaz tahta araçları kullanılabilir.
Sıkça Sorulan Sorular (SSS)
1. Önceliklendirme matrisi ile karar matrisi aynı şey midir?
Evet, temelde aynı aracı ifade ederler. "Önceliklendirme matrisi" genellikle proje veya görev sıralaması bağlamında; "karar matrisi" ise alternatifler arasından seçim yapma bağlamında kullanılır. Her ikisi de kriterlere dayalı puanlama ve sıralama mantığına sahiptir.
2. Pugh matrisi ile ağırlıklı puanlama matrisi arasındaki fark nedir?
Pugh matrisi, +/0/- gösterimiyle bir referans alternatife (datum) göre göreli karşılaştırma yapar; nicel veri gerektirmez ve hızlı uygulanır. Ağırlıklı puanlama matrisi ise her kritere farklı ağırlık atar ve sayısal puanlama kullanır; daha hassas sonuçlar verir ancak daha fazla veri ve zaman gerektirir.
3. Kriter ağırlıkları nasıl belirlenir?
En yaygın yöntemler şunlardır: (a) İkili karşılaştırma — her kriter çifti karşılaştırılır, (b) Doğrudan atama — ekip, yüzde olarak ağırlıkları belirler, (c) AHP — 1-9 ölçeğinde ikili karşılaştırma ile tutarlılık kontrolü yapılır. Yöntem seçimi karar kritikliğine ve zaman kısıtına bağlıdır.
4. Kaç kriter kullanmak idealdir?
Pratikte 4-7 kriter en verimli aralıktır. 3'ten az kriter ayrıntı kaybına, 10'dan fazla kriter ise hesaplama karmaşıklığına ve dikkat dağılmasına neden olur. Fazla kriter varsa, benzer kriterleri gruplandırarak sayıyı azaltmak doğru yaklaşımdır.
5. Matris sonucuna rağmen farklı bir alternatif seçilebilir mi?
Evet, matris bir karar destek aracıdır, kesin bir karar mekanizması değildir. Sonuçlar, duyarlılık analizi, stratejik değerlendirmeler veya matriste yer almayan kısıtlar (ör. yasal zorunluluklar, politik faktörler) nedeniyle farklı yorumlanabilir. Ancak matristen sapma gerekçelendirilmeli ve dokümante edilmelidir.
6. Duyarlılık analizi neden gereklidir?
Duyarlılık analizi, kriter ağırlıklarının veya puanların belirli bir aralıkta değiştirildiğinde sıralamanın değişip değişmediğini test eder. Eğer küçük bir ağırlık değişikliği sıralamayı tamamen değiştiriyorsa, kararın sağlam olmadığı anlaşılır ve ek veri toplanması veya kriterlerin gözden geçirilmesi gerekir.
7. Önceliklendirme matrisi hangi sektörlerde kullanılır?
Hemen hemen tüm sektörlerde uygulanabilir. Otomotiv ve havacılıkta tedarikçi seçimi ve tasarım konsept eleme; medikal cihaz sektöründe risk değerlendirmesi ve proje önceliklendirme; gıda sektöründe HACCP kontrol noktası önceliklendirme; bilişim sektöründe yazılım gereksinim sıralama ve sprint planlama başlıca uygulama alanlarıdır.
8. Matris sonuçlarını nasıl raporlamalıyım?
Raporlama aşamasında şu unsurları mutlaka dahil edin: (a) Karar amacı ve kapsamı, (b) Kriter listesi ve ağırlık gerekçeleri, (c) Puanlama ölçeği tanımı, (d) Ham ve ağırlıklı puan tablosu, (e) Duyarlılık analizi sonuçları, (f) Nihai öneri ve gerekçesi. Bu yapı, yönetim gözden geçirme toplantılarında (Management Review) ve denetim süreçlerinde izlenebilirlik sağlar.











